استاد مدرسه علمیه تخصصی الزهرا(س) گرگان:
مقامات بینظیر حضرت فاطمه(س) ثمره تقوا و پرهیزگاری است
دوشنبه ۱۰ آذر ۱۴۰۴ ساعت ۱۴:۰۰:۰۶
به گزارش روابط عمومی حوزه علمیه خواهران گلستان، خانم رقیه خواجه، در مراسمی به مناسبت دهه فاطمیه که با حضور اساتید، کارکنان و طلاب این مدرسه برگزار شد، به تبیین جایگاه عرفانی و تاریخی حضرت فاطمه زهرا(سلاماللهعلیها) پرداخت.
وی در ابتدا به تشریح دو خطبه مهم منسوب به حضرت زهرا(سلاماللهعلیها) پرداخت و گفت: این خطبه زمانی ایراد شد که حضرت فاطمه(سلاماللهعلیها) پس از ضرب و جرح، در بستر بیماری بودند و زنان مهاجر و انصار برای عیادت حضور یافتند.
مبلغ فعال حوزه، عبادت حضرت فاطمه(سلاماللهعلیها) را نمونه عالی اخلاص معرفی کرد و گفت: در ميان اين امّت، عابدتر از فاطمه نبوده است، او آن قدر براى عبادت مىايستاد كه دو پايش ورم مى كرد، این عبادت، خالصانه و بدون هیچگونه شائبهای برای کسب مقام بوده است.
خانم خواجه با استناد به روایت «مَنْ عَرَفَ فَاطِمَةَ حَقَّ مَعْرِفَتِهَا فَقَدْ عَرَفَ لَيْلَةَ الْقَدْرِ» گفت: عظمت حضرت زهرا(سلاماللهعلیها) به حدی است که ایشان خود مصداق شب قدر الهی و حجت خدا بر زنان و مردان معرفی شده است زیرا در دفاع از ولایت، حتی در بستر بیماری و در اوج فشار لحظهای کوتاه نیامدند.
وی حضرت فاطمهزهرا(سلاماللهعلیها) را محور و اساس پیوند آسمانی میان حضرت علی(علیهالسلام) و نسل پاک امامت معرفی کرد و افزود: تمام مقامات بینظیر حضرت، همگی ثمره تقوا و پرهیزگاری، یعنی قرار گرفتن کامل و بیقید و شرط در مسیر حق بوده است.
استاد حوزه توضیح داد: در روایات به جایگاه قلبی حضرت اشاره شده است همچون این روایت: «إِنَّ اللَّهَ لَيَنْظُرُ إِلَى قَلْبِ فَاطِمَةَ فَإِنَّهَا بِقَلْبِهِ» یعنی خداوند به قلب فاطمه(سلاماللهعلیها) نگاه میکند، چرا که قلب فاطمه، قلب خداست، این تعبیر، اوج اتصال قلب مطهر ایشان به ذات باریتعالی را نشان میدهد که به بالاترین درجه خلوص رسیده است، این اتصال از طریق اطاعت کامل از امر الهی و تبعیت از رسولاکرم(صلیاللهوعلیهوآله) و حضرت امیرالمؤمنین(علیهالسلام) محقق گشت.
خانم خواجه در پایان متذکر شد: تأکید بر دفاع از ولایت امیرالمؤمنین(علیهالسلام) به عنوان درسی اساسی برای جامعه مطرح است، حضرت فاطمه(سلامالهعلیها) اولین کسی است که پس از رحلت پیامبر(صلیاللهوعلیهوآله) عمق خطر غصب امامت و ولایت حضرتعلی(علیهالسلام) را درک کردند؛ این درک عمیق، نشأت گرفته از مقام قرب الهی ایشان بود.